No Impact Week NL bij PwC Amsterdam

Lees de ervaringen van Aike Hoekstra, Kees van der Leeden, Lars Zwagerman, Mick Janssen, Nieke Oosterhout en Wouter Jansen.

EEN FILOSOFISCHE ONTDEKKINGSTOCHT MET CONFRONTATIES EN DILEMMA’S

‘Wat is het goede leven? Voor mij is leven in vrijheid is daar één aspect van. Wat betekent dan die vrijheid? En hoezeer gaat dit samen met het doen wat juist is? Doen waar je zin in hebt is zeker niet altijd het beste voor jezelf, voor anderen of voor het milieu. En dat is waar de No Impact Week voor mij over gaat: een experiment om de balans tussen mijn belangen en die van andere mensen en het milieu te vinden.
De No Impact Week heeft me bewust gemaakt van (de impact van) de talloze keuzes die ik op een dag maak – bewust en onbewust. Dat doe ik samen met andere mensen in een (natuurlijke) omgeving en in een cultuur waar bepaalde normen en gedragspersonen heersen. En dat creëert confrontaties en dilemma’s’, aldus een deelnemer.

CONSUMEREN

Shoppen was toch al niet mijn hobby, dus een week minimaal consumeren was geen probleem voor me. Hoewel ik eigenlijk vind dat No Impact juist prima zou moeten gaan met consumeren! Ik vrees namelijk dat wij als mensheid erg slecht zijn in minderen. Ietsjes beter zijn we gelukkig in het bedenken van vernieuwingen. Het lijkt me dus stukken beter om te kijken hoe we kunnen consumeren zonder een blijvende impact achter te laten. Niet alleen om het milieu, maar denk ook aan de politieke spanningen die gaan ontstaan om grondstoffen en energiebronnen. Ik denk dat we door technologische vernieuwingen op productgebied en energiegebied enorme stappen kunnen maken. En hoe je op zulke ideeën komt? Wel – dat vond ik de ware kracht van No Impact week – gewoon door er een week eens bewust mee bezig te zijn.

AFVAL

Een week geen afval produceren is een vrij duidelijk en op het eerste gezicht misschien zelfs wel een makkelijk doel. Normaal ben ik iemand die graag dingen bewaart, mijns inziens een uitstekende basis om de week tot een succes te maken. Makkelijk bleek het echter allerminst. De voorbereiding voor de werkdag was snel duidelijk: ik neem mijn lunch mee en drink niet uit plastic bekers. Helaas liep het op maandag al fout. De macht der gewoonte bleek te sterk, wat resulteerde in een noodzakelijk kantinebezoek rond lunchtijd. De koffiebeker zat de avond ervoor gelukkig al in mijn tas, waardoor ik in ieder geval mijn noodzakelijke kop koffie kon nuttigen. Bijkomend voordeel bleek hierbij dat er twee standaard koppen koffie in de beker gaan.
Wanneer ik ’s avonds de supermarkt inloop om het avondeten in te slaan dringt pas echt goed tot me door dat er bijna niets te krijgen is dat niet is ingepakt. Zelfs de paprika’s worden per stuk ingepakt. Noodgedwongen verbreek ik dus voor de tweede keer die eerste dag mijn voornemen geen afval impact te hebben. Mijn initiële zero-tolerance instelling heb ik helaas dus snel moeten laten varen.

Terugkijkend op de week heerst vooral het besef dat we iedere dag echt een enorme hoeveelheid afval creëren zonder erbij stil te staan. Dat maakt de bereidheid bij mij groter om er iets aan te doen, al zijn het maar de kleine dingen. Want, hoe cliché het ook klinkt, alle beetjes helpen. Zo kwam ik deze week ook een positieve ontwikkeling tegen. Halverwege de week zag ik in de supermarkt een nieuw product: de Tassenbol. Als consument gooi je gebruikte plastic tassen erin, zodat iemand die vergeten is een tas mee te nemen er een kan hergebruiken. Nu hoef je dus maar één keer in de zoveel tijd alle plastic tassen van huis mee te nemen en kan je de overige keren veilig andermans tas recyclen.

VERVOER

Als je in Amsterdam woont dan is het gebruik van het openbaar vervoer een goede optie. Woon je echter wat verder weg dan is het lastiger. In mijn geval verdubbelde de reistijd. Het voelde alsof ik weer stage liep, wachten in de kou op het open station. Het voordeel blijft wel dat er in de trein kan worden gewerkt of dat je lekker een boekje kan lezen. De reis wordt zo ook veel minder stressvol.

VOEDSEL

Door in een biologische winkel boodschappen te doen, kom je veel meer in aanraking met waar je voedsel vandaan komt en (her)ontdek je bijzondere groente en fruit. Wie heeft er weleens een verse artisjok gegeten? Biologische etenswaren. Heerlijk onbespoten, frisse en eerlijke natuurproducten. Het stimuleerde mij om weer eens een Hollandse maaltijd te maken: stamppot andijvie. Mijn vriendin was echter eerder thuis en was alvast begonnen met het eten. Ze liet weer eens zien hoe ver we van de natuur verwijderd zijn geraakt. In plaats van de heerlijke verse kroppen sla die ik had gehaald van de boerenmarkt, gebruikte ze de andijvie (bestemd voor de volgende dag)!

Hoe ik om wil gaan met voedsel is niet het puur handelen vanuit rigide principes (zoals strikt veganisme) maar handelen volgens mijn principes en normen – in de realiteit. Dus ook niet gebaseerd op de illusies van de bio-industrie en vele andere valse beelden wat goed en gezond is.

ENERGIE EN WATER

Eén van de deelnemers overtrof iedereen doordat hij een huis in Utrecht heeft betrokken in een duurzame wijk. Water- en energiebesparing wordt mogelijk gemaakt door slimme innovaties en dit is natuurlijk niet alleen goed voor het milieu, maar scheelt ook aanzienlijk in de kosten.

DOE IETS GOEDS

Het doen van iets goeds zit ook vaak in de kleine dingen. Bijvoorbeeld door simpelweg vriendelijk te zijn tegen de mensen die je op een dag ontmoet. En wie goed doet, wie goed ontmoet. Een waarheid als een koe en daarom ben ik op ziekenbezoek gegaan bij mijn moeder en ben ik met mijn vriendin bij haar opa en oma op bezoek gegaan. Daar genoten we voor het eerst in een week weer van het eten en drinken dat we een week hadden gelaten: koffie, taart, een broodje geitenkaas. Toegegeven, het was heerlijk.

MAAR HET IS NIET VOOR IEDEREEN

‘Nadat ik de brochure van de No Impact Week had doorgenomen begon ik sterk te twijfelen aan mijn deelname aan het initiatief. Bovenaan staat dat ik vind, dat in principe elke bijdrage die je kan leveren aan duurzaamheid in brede zin goed is. Maar tegelijkertijd vind ik dit initiatief te radicaal is en zo in gaat tegen mijn visie op duurzaamheid, dat ik vind dat ik dit niet moest doen. Een belangrijke reden voor mij om deel te nemen aan YLFN is dat ik ervan overtuigd ben dat duurzaamheid vaak ten onrechte wordt gezien als iets dat ten koste moet gaan van iets anders (comfort, winst, etc.) en dit initiatief geeft mij juist dat gevoel. Ik zie uiteraard ook juist de uitdaging van de No Impact week, vooral omdat het heel belangrijk is om dingen vanuit een ander perspectief te kunnen zien. Maar dat weegt in dit geval niet op tegen mijn bezwaren tegen het initiatief.’

NIETS DUURT VOORT BEHALVE VERANDERING

Onze maatschappij verandert. Duurzaamheid dringt overal door en onze toekomst ligt erin besloten. Dat betekent dat we ons moeten aanpassen. Als individu, groep, organisatie, land en wereld. Sommige dingen zijn niet meer van deze tijd en ruilen we in voor andere ideeën of wijzen van vroeger. Deze reset is overal in de maatschappij aan de gang. Dit ontgaat onze organisatie natuurlijk ook niet; de nieuwe strategie van PwC Nederland staat in het teken van maatschappelijke relevantie. Wat betekent dat voor ons als professionals? Daar zullen we samen de komende tijd achter komen. Met dit verslag wilden we jullie een inkijk geven hoe wij als jonge professionals een experiment hebben gedaan om onze persoonlijke maatschappelijke relevantie te ontdekken.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s